Showing posts with label เส้นสายลายไทย. Show all posts
Showing posts with label เส้นสายลายไทย. Show all posts

Saturday, March 28, 2009

บทที่๒๕ ต่อลายในรูปจำกัด


บทที่๒๕

ต่อลายในรูปจำกัด


  • แสดงการต่อลายผูกเป็นลายที่ใช้ได้ เป็นลายตะละปัด ลายข้างซ้ายและข้างขวาทั้งสองข้างไม่เหมือนกัน คือด้านหนึ่งเป็นลายกนกสามตัว และอีกด้านหนึ่งเป็นลายกนกใบเทศ
ที่มา http://www.skn.ac.th/skl/project1/sen49/ai25.htm

Read More

บทที่๒๔ วิธีต่อลาย



บทที่๒๔

วิธีต่อลาย


  • การเขียนลายหรือผูกลายไทย ให้เป็นเถาต่อกันไปได้นั้น ก็เอากาบและตัวกนกวางติดต่อสลับกันไป ใช้ตัวกนกเล็กบ้างโตบ้าง กาบก็ทำเช่นเดียวกัน ให้มีกาบเดี่ยวกาบคู่เอาตัวกนกอยู่ติดกัน ต้องพยายามให้กาบหรือตัวกนกที่ไม่เหมือนกันเอามาใช้ เมื่อถึงตอนสุดยอดของขด หรือสุดยอดของเถา ก็ใช้ตัวยอดหรือตัวกนกใส่การต่อลายนี้ ก็คือการฝึกหัดผูกลายนั่นเอง แต่ขั้นต้นต้องทำวิธีนี้ก่อน เพื่อการใช้จะได้คล่องแคล่ว และเป็นการฝึกหัดไปในตัวด้วย.
    • ต่อลายแบบหนึ่ง แสดงการใช้กาบเดี่ยว การซ้อนตัวกนกและตัวยอดสลับกันและแบ่งตัวต่างกันเป็นเถาโค้ง
    • ต่อลายแบบสอง แสดงการต่อเถาปลายเปลว มีกาบกนกนกคาบและตัวกนกเปลวต่อ สลับกันเป็นลายเปลวเถาเลื้อย
    • ต่อลายแบบสาม แสดงการต่อลายเถาเลื้อยกนกสามตัว มีกาบเดี่ยว,กาบซ้อน,นกคาบ,ตัวกนกตัวเล็ก ตัวโตแบ่งเต็มตัว
    • ต่อลายแบบสี่ ต่อเป็นลายก้านขด กนกสามตัว มีตัวกนกเล็กโต,ยอดลาย,กาบและนกคาบครบถ้วน
      วิธีต่อลายทั้งสี่อย่างนี้ เมื่อต้องการดูให้ลายติดต่อกัน ก็เขียนเส้นที่ขาดให้ต่อกัน.
  • ที่มา http://www.skn.ac.th/skl/project1/sen49/ai24.htm

    Read More

    บทที่๒๓ ลายกรุยเชิง แบบ๑

    บทที่๒๓

    ลายกรุยเชิง แบบ๑


  • การเขียนลายกรุยเชิง ต้องใช้เครื่องประกอบลายให้ถูกต้องและครบถ้วน ถ้าขาดลายประกอบเสีนอย่างใดอย่างหนึ่ง ก็จะไม่เป็นลายกรุยเชิง ลายกรุยเชิงเป้นลายประกอบติดต่อกันกับลายอื่นอีกต่อหนึ่ง ใช้ต่อลายที่ดีที่สุดของลายอีก เช่น ลายผ้าม่าน,ผ้านุ่งยกดอกตอนปลายที่สุดใช้ลายกรุยเชิง ลายกรุยเชิงไม่มีใช้เฉพาะของตัวมันเอง
  • ลายกรุยเชิงมีลายประกอบดังนี้ คือ

      ๑.เส้นกันลาย หรือเส้นลวด(ถ้าลายใหญ่เปลี่ยนเป็นลูกขนาบ)

      ๒.ช่อแทงลาย(ดูคำอธิบายช่อแทงลาย)

      ๓.แม่ลาย(แม่ลายก็คือลายหน้ากระดานนั่นเอง)

      ๔.กรุยเชิง(ดูคำอธิบายกรุยเชิง)

      ลายกรุยเชิง เขียนได้หลายอย่างต่างๆกัน แต่คงมีเครื่องประกอบลาย เช่นเดียวกัน.
  • ที่มา http://www.skn.ac.th/skl/project1/sen49/ai23.htm

    บทที่๒๓ ลายกรุยเชิง แบบ๑

    Read More

    บทที่๒๑ ทรงตัวกนก และกาบหันเหได้


    บทที่๒๑

    ทรงตัวกนก และกาบหันเหได้


    • การใช้กาบและตัวกนกเมื่อเวลาเข้าประกอบลาย ตัวกนกและกาบยอดจะหันเหไปทางไหนก็ได้ สุดแล้วแต่ความต้องการ แต่ต้องรักษาทรงตัวอย่าให้เสีย เพราะว่าการผูกลายกาบหรือตัวกนก กาบหรือตัวกนกย่อมไม่คงที่ อาจมีตัวเล็กตัวโต กาบเล็กและกาบใหญ่ สุดแล้วแต่เนื้อที่และการใช้ช่องไฟพื้น
    ที่มา http://www.skn.ac.th/skl/project1/sen49/ai21.htm

    Read More

    บทที่๒๐ เครื่องประกอบลาย

    บทที่๒๐

    เครื่องประกอบลาย


    • เครื่องประกอบลาย แบบ๑

      การเขียนลายหรือผูกลายที่งามนั้น ก็ต้องมีเครื่องตบแต่งประกอบเพื่อส่งเสริมให้ลายที่เขียนนั้นงดงามดูวิจิตรพิสดาร เครื่องตบแต่งนี้ก้คือเครื่องประลายนั้นเอง เครื่องประกอบลายต่างๆมีอยู่ในกนกสามตัวทั้งนั้น ได้ถอดเอาออกมาและแยกเป็นส่วนๆ ออกเป็นกาบช้อนออกเป็นตัวกนก, และออกเป็นยอดลายก้านขด


    • เครื่องประกอบลาย แบบ๒

    ลายไทยมีอยู่หลายอย่างหลายชนิดด้วยกัน สำหรัยใช้ในงานแต่ละอย่าง และยังมีวิธีเขียนต่างกันด้วย เช่นเขียนลายถม, ลายลงยาสี, ลายตัวนูน เช่นปั้น, สลัก, แกะไม้ และปักดิ้นปักไหมลายฉลุ ฯลฯ เขียนลายชนิดไหนก้ใช้เครื่องประกอบลายชนิดนั้นให้มากเช่นเขียน ลายนกใบเทศประกอบเถาให้มาก นอกจากใช้กาบต่างๆประกอบเป็นเถาหนึ่งให้ออกไปเป็นอีกเถาหนึ่งนั้น ระหว่างที่จะแยกจากเถาต้องมี นกคาบ, กาบคู่หรือกาบไขว่เสมอไป(ดูกกผูกลายบทที่ ๒๖) ในแบบนี้แถวบนเป็นเครื่องประกอบลายใบเทศ และตอนล่างทั้งหมดเป็นที่แยกลาย ฉะนั้นการเขียนกาบและนกคาบเหล่านี้ต้องเขียนซ้ำๆกัน ให้จำได้อย่างแม่นยำ เพื่อสะดวกในเวลาคิดผูกลาย

    ที่มา http://www.skn.ac.th/skl/project1/sen49/ai20.htm

    Read More

    บทที่๑๙ ประกอบลายฐาน


    บทที่๑๙

    ประกอบลายฐาน


  • การใช้ลายเข้าประกอบเป็นรูปจัดว่าสำคัญมาก เพราะการใช้ลายจะใช้ไปตามใจชอบไม่ได้ ต้องใช้ให้ถูกเรื่องของมัน ต้องรู้ว่าอะไรต่อกับอะไรได้ และอะไรติดกันไม่ได้ซึ่งเป็นสิ่งที่ควรระวังให้มาก
  • ลายฐานหรือลายแท่นแบบหนึ่ง ประกอบด้วยลายหน้ากระดาน ลายบัวหงายบังคว่ำและลายท้องไม้
  • ลายฐานหรือลายแท่นแบบสอง ประกอบด้วยลายหมายเลข๑ ลายหน้ากระดานเลข ๒ คือเส้นลวดขึ้นระหว่างลายต่อลาย เลข๓ ลายบัวหงาย เลข๔ลายทองไม้ เลข๕ลายลูกแก้ว เลข๖ ลายบัวคว่ำ เลข๗ ลายหน้ากระดาน
  • จงสังเกตุลายแท่นทั้งสองนี้ มีอะไรต่างกัน และใช่อะไรที่ซ้ำกัน เช่น แบบหนึ่งมีท้องไม้อันเดียว แบสองมีท้องไม้ขนาบลูกแก้วทั้งข่างล่างและข้างบน เป็นที่สังเกตุว่าท้องไม้เมื่อเล็กลงมากก็มีแต่เส้นว่าง แต่เส้นว่างนั้นต้องใหญ่หรือเล็กกว้างกว่าเส้นกันลาย นี่เป็นวิธีหนึ่งของการใช้ลาย (ซึ่งจะให้เห็นวิธีเขียนบัวอีกหลายชนิด ประกอบอยู่ในรูปต่างๆ)
  • ที่มา http://www.skn.ac.th/skl/project1/sen49/ai19.htm

    Read More

    บทที่๑๘ ลายหน้ากระดาน


    บทที่๑๘

    ลายหน้ากระดาน


    • ลายหน้ากระดานเป็นลายติดต่อซ้ายและขวา จะต่อกันได้เรื่อยๆไปไม่มีที่สิ้นสุด เมื่อต่อกันไปพอกับความต้องการแล้ว จะหยุดต้องใส่ตัวห้าม ตัวห้ามนี้คือตัวประจำยามนั่นเองแต่เขียนให้โตกว่าตัวลายที่ประกอบอยู่ในลายหน้ากระดาน หรือจะใช้กระจังหูห้ามก็ได้ แล้วแต่ลักษณะของลายที่เขียน ควรจะใช้อย่างใดห้าม
      แบบที่ ๑ เป็นลายหน้ากระดาน ประจำยามก้ามปู ก้ามปูคือมีตัวประจำยามอยู่กลางและมีกนกติดอยู่ทั้งสองข้าง และมีตัวประจำยามคั่น รวมเรียกว่า "ลายประจะยามก้ามปู"เป็นลายที่ใช้ในรูปจำกัด จะต้องมีจังหวะที่เขียนตัวประจำยามและก้ามปูได้พอเหมาะกับเนื้อที่

    • ลายหน้ากระดานแบบที่ ๒
      แบบ๒ เป็นลายหน้ากระดาน ลูกฟักก้ามปู ลูกฟักคือ มีตัวประจำยาม และต่อด้วยกระจังใบเทศทั้งสองข้าง เป็นตัวคั่นระหว่างก้ามปู รวมเรียกว่า "ลายลูกฟักกามปู"เป็นลายที่ขยายให้ยาวต่อไปอีก เป็นลายที่ไม่จำกัดเนื้อที่ใช้ได้ตามความพอใจ
    • ลายหน้ากระดานแบบที่ ๓
      แบบ ๓ เป็นลายก้านแบ่ง มีตัวประจำยามคั่นเป็นที่ออกลายและเป็นที่ห้ามลายไปในตัวมันเอง ระหว่างตัวประจำยาม มีเถาลายและกนกยอดสลับกัน รวมเรียกว่า"ลายประจำยามก้านแย่ง"เป็นลายที่ขยายเนื้อที่มากกว่าลายประจำยามก้ามปู ลายประจำยามก้านแย่งมีวิธีเขียนหลายอย่าง
    • ลายหน้ากระดานแบบที่ ๔
        ลายหน้ากระดานทั้งสามแบบนี้ แสดงถึงการใช้เนื้อที่วางจังหวะตัวประจำยามต่างกันลายหน้ากระดานมีอยู่มากด้วยกันหลายชนิด เรียกชื่อต่างๆกันเป็นลายช่วยประกอบกับลายอื่น และจะใช้เฉพาะตัวเองของมันก็ได้ เช่นเขียนลายกรอบรูปจะเป็นรูปสี่เหลี่มหรือรูปวงกลม จะเอาลายหน้ากระดานมาใช้ก็ได้

      หมายเลข ๑ ลายประจำยามก้ามปู ๒ ลายประจำยามแก้มแย่ง ๓ ลายลูกฟักก้ามปู

    ที่มา http://www.skn.ac.th/skl/project1/sen49/ai18.htm

    Read More

    บทที่๑๗ ตัวย่อของกนกตามลำดับ


    บทที่๑๗

    ตัวย่อของกนกตามลำดับ


  • การที่จะผูกลายหรือประดิษฐ์ลาย จำเป็นต้องรู้จักเขียนตัวย่อ ของกนกที่เล็กที่สุดจนถึงตัวที่ใหญ่ขึ้นไปด้วย เพราะว่าการผูกลายนั้น ถ้าเขียนตัวกนกหรือกาบลายมีขนาดเท่ากันไปหมดทุกตัวแล้ว ก็จะไม่เป็นลายที่งาม ลายที่งามจะต้องมีจังหวะมีระยะตัวกนกเล็กบ้างโตบ้าง กาบก็เช่นเดียวกัน ต้องมีเล็ก มีโต มีแบ่งสอง แบ่งสาม สุดแต่ลายที่เขียนนั้นมีเนื้อที่เล็กหรือใหญ่ถ้ามีเนื้อที่ใหญ่ ก้จะผูกลายได้งามเพราะจะได้แสดงวิธีแบ่งตัวต่างๆได้หลายอย่าง(ตามภาษลายเรียกว่า มีลูกเล่นมาก) ซึ่งเป็นการแสดงความสามารถของผู้เขียน ฉะนั้นการย่อหรือการขยายตัวลายนี้ จัดว่าเป็นสำคัญอย่างหนึ่ง

    • แบบที่ ๑ ย่อและขยายกาบซ้อน จนถึงยอดสบัด
    • แบบที่ ๒ ย่อและขยายไส้ขมวด จนถึงยอดสบัด
    • แบบที่ ๓ ย่อและขยายตัวใบเทศ
  • วิธีเขียนย่อหรือขยายลายนี้ จะเป็นกนกชนิดก็เขียนเช่นเดียวกัน ถ้าหากว่าเป็นกนกหัวกลับ และกนกผักกูด(กนกเขมร)ก็ใช้ยอดขมวด
  • ที่มา http://www.skn.ac.th/skl/project1/sen49/ai17.htm



    Read More

    บทที่๑๖ เทศหางโต


    บทที่๑๖

    เทศหางโต


    เทศหางโต หรือ หางโต มีลักาณะรูปร่างเหมือนกนกใบเทศตลอดจนส่วนประกอบก็เช่นเดียวกัน แต่ผิดกันก็ตอนบนของหางโต ใช้ทรงพุ่มทรงข้าวบิณฑต่อจากก้านหรือจะใช้ใบเทศต่อก้านก็ได้ เมื่อถึงตอนยอดก็ให้ยอดสบัดเหมือนกนกสามตัว(ดูแบบตัวที่สาม)เทศหางโต หรือ หางโต เมื่อเข้าลายหรือผูกลายจะใช้ปนกับกนกใบเทศก็ได้การฝึกหัดเขียนปฏิบัติเช่นเดียวกับกนกสามตที่

    ที่มา http://www.skn.ac.th/skl/project1/sen49/ai16.htm


    Read More

    บทที่๑๕ กนกใบเทศ


    บทที่๑๕

    กนกใบเทศ


    กนกใบเทศมีทรงเหมือนกนกสามตัว แต่การแบ่งตัวของกนกใบเทศ ใช้ใบเทศเกาะติดอยู่กับก้าน หรือเป็นแข้งสิงห์เกาะอยู่กับก้านก็ได้ แต่การวางจังหวะใบเทศหรือแข้งสิงห์จะต้องให้อยู่ในทรงของกาบกนกสาตัว ฉะนั้น เมื่อจะวางแข้งสิงห์หรือตัวใบเทศจะต้องร่างทรงกาบของกนกสามตัวเสียก่อน แล้วจึงวางใบเทศหรือแข้งสิงห์ ส่วนตัวยอดเขียนให้ยอดสบัดเหมือนกนกสามตัว วิธีแบ่งใบเทศ แบ่งตัวอย่างกระจังใบเทศ ถ้าจะทำให้เป็นแข้งสิงห์(ดูแบบตัวที่สาม) การฝึกหัดเขียนปฏิบัติเช่นเดียวกับกนกสามตัว

    ที่มา http://www.skn.ac.th/skl/project1/sen49/ai15.htm

    Read More

    บทที่๑๔ กนกเปลว


    บทที่๑๔

    กนกเปลว


    กนกเปลวมีทรงเหมือนกนกสามตัว แต่กาบล่างของกรกเปลวต่างกัน ไม่มีแง่หยักเหมือนกนกสามตัว(ดูแบบตัวที่สาม)เขียนลื่นๆและการสอดไส้กาบ คือการแบ่งกาบก็ต่างกัน ส่วนกาบบนและยอดคงเหมือนกับกนกสามตัว ส่วนกาบล่างแบ่งต่างกันการฝึกหัดคงเหมือนกนกสามตัวทุกอย่าง


    ที่มา http://www.skn.ac.th/skl/project1/sen49/ai14.htm

    Read More

    บทที่๑๓ กนกสามตัว


    บทที่๑๓

    กนกสามตัว


  • กนกสามตัวจัดว่าเป็นแม่ลายที่สำคัญมาก เท่ากับเป็นแม่บทของกนกต่างๆทุกชนิดเพราะกนกทุกชนิดก็ได้แยกออกไปจากนกสามตัวและตอนยอดก็ใช้เหมือนกนกสามตัวให้อ่อนลื่นลงไป กาบบนคงใช้ตามทรงเดิมของกนกสามตัวการเขียนกนกตัวอื่นๆก็คล้ายคลึงกัน มีเพิ่มกาบมากบ้างน้อยบ้าง และบางตัวกนกก็ใช้ขมวดยอดลายและกาบ ก็เกิดเป็นรูปตัวกนกต่างๆแต่ทรงของตัวกนกคงเหมือนเดิมกับกนกสามตัวทั้งนั้นฉะนั้น การฝึกหัดเขียนจำต้องเขียนให้จำได้แม่นยำจริงๆ เมื่อจำกนกสามตัวได้แน่นนอนแล้ว การเขียนตัวกนกอื่นๆต่อไปก็จะจำได้ง่าย
  • วิธีฝึกหัดเขียนที่ดี ใช้ว่าเพียงแต่จำทรงตัวกนกได้แบ่งกาบถูกต้อง ทำยอดกนกได้ดีเท่านั้น จำจะต้องเขียนตัวกนกให้ยอดหันเหไปได้รอบตัว โดยไม่ต้องหมุนกระดาษที่เขียนไปคือเขียนตัวกนกให้ยอดลง ให้ยอดไปข้างซ้ายหรือข้างขวา หรือยอดให้เฉียงไปทางใดก็ได้นอกจากนี้ยังต้องเขียนกนกย่อ และขยายให้เล็กโตเท่าใดก็ได้ตามความต้องการ จึงจะจัดว่าเขียนตัวกนกได้ดี
  • และตัวกนกมีความสำคัญอยู่อีกประการหนึ่ง เช่น กนกสามตัวๆที่สามคือกาบบนกาบล่างที่ซ้อนกันอยู่ในตัวกนกนั้น เมื่อถึงการประดิษฐ์ลายก็แยกเอากาบเหล่านี้มาประกอบสลับติดต่อกัน มีกาบเล็กบ้างโตบ้าง ก็จะเกิดเป็นเถาลายขึ้น ความสำคัญของตัวกนกมีอยู่ดังนี้ การฝึกหัดเขียนที่ดีควรทวนความจำทุกวันไม่มากก็น้อย

  • ที่มา http://www.skn.ac.th/skl/project1/sen49/ai13.htm

    Read More

    บทที่๑๒ หางไหล


    บทที่๑๒

    หางไหล


    หางไหลเป็นที่มาของกนกตัวต้น ทรงคล้ายกนกเปลว หรือเป็นแกนของตัวกนกอีกทีหนึ่ง โดยมากใช้เขียนเป็นลายเปลวไฟ ไม่มีใช้ผูกเป็นลายกนกเปลวเทียนหรือเป็นลายก้านขด

    ที่มา http://www.skn.ac.th/skl/project1/sen49/ai12.htm


    Read More

    บทที่๑๑ ช่อแทงลาย และ กรุยเชิง


    บทที่๑๑

    ช่อแทงลาย และ กรุยเชิง


  • ช่อแทงลาย คือเอาตัวกระจงใบเทศเขียนทรงตัวให้สูงขึ้น หรือ ทรงยาวเพรียวขึ้นประมาณสองส่วนของส่วนกว้าง ที่ว่างใส่ตัวแรก ถ้าใส่แทรกตัวหนึ่งแล้วยังมีที่ว่างใส่ได้อัก วิธีแบ่งตัวทำเช่นเดียวกับลายบัวหงายบัวคว่ำ วิธีประประดิษฐ์ลายช่อแทงลาย เอากระจังหูหรือพุ่มทรงข้าวบิณฑมาใช้ก็ได้
  • กรุยเชิง ก็ใช้กระจังใบเทศ หรือกระจังหู พุ่มทรงข้าวบิณฑ มาเขียนทรงให้ยาวประมาณสามส่วน และต่อยอดยาวเป็นเส้นอย่างกรุ่ยผ้า ใช้ให้ยาวไปเท่าใดก็ได้แล้วแต่จะเหมาะสม แต่ต้องให้ยอดลง ถ้าจะใช้กระจังหูหรือพุ่มทรงข้าวบิณฑมาประดิษฐ์เป็นกรุยเชิงการใส่ตัวแรกแทรกใช้ต่างกัน คือใช้ตัวแทรกไม่ทับกัน ใช้ตัวแทรกมาก้านต่อ(ดูแบบลายกรุยเชิงที่ประกอบครบถ้วน)ช่อแทงลาย หรือ กรุยเชิงนี้ เป็นลายช่วยประกอบลายอื่นเฉพาะตัวของมันเอง
  • ที่มา http://www.skn.ac.th/skl/project1/sen49/ai11.htm

    Read More

    บทที่๑๐ บัวหงาย และ บัวคว่ำ


    บทที่๑๐

    บัวหงาย และ บัวคว่ำ


    บัวหงายและบัวคว่ำ ประกอบด้วยกระจังตาอ้อย หรือกระจังใบเทศ ใช้เขียนต่อกันไปทั้งซ้ายและขวา จนถึงที่เราต้องการ แล้วใช้กระจังใบเทศ ใช้เขียนต่อกันไปทั้งซ้ายและขวา จนถึงที่เราต้องการ แล้วใช้กระจังครั้งตัวห้ามทั้งสองข้าง ระหว่างตัวที่ว่างใช้กระจังแทรก ตัวแทรกนี้คือตัวกระจังนั้นเอง เอาเฉพาะตอนยอดของกระจังมาใส่ถ้าเป็นลายยังขนาดโตก็ใช้ตัวแทรกขึ้นไปเป้นลำกับลายบัวหงาย-บัวคว่ำ เป็นชายช่วยประกอบลายอื่นๆ ไม่มีใช้เฉพาะตัวของมันเอง หมายเลข๑บัวหงาย หมายเลข๒บังคว่ำ.


    ที่มา http://www.skn.ac.th/skl/project1/sen49/ai10.htm

    Read More

    บทที่๙ รักร้อย


    บทที่๙

    รักร้อย


    ลายรักร้อยประกอบด้วย ลายประจำยามและกระจังใบเทศ หรือกระจังตาอ้อยลายรักร้อย ใช้ลายประจำยามเป็นที่ออกลาย เอากระจังใบเทศหรือกระจังตาอ้อยเรียงต่อกันไปทั้งซ้ายและขวาจนถึงที่ๆต้องการ ลายรักร้อยเป้นลายช่วยประกอบกับลายอื่นๆ โดยมากไม่มีใช้เฉพาะตัวของมันเอง ถ้าเป้นลายรักร้อยใหญ่ ใช้วิธีแบ่งตัวเหมือนกระขังใบเทศหรือจะเอาวิธีแบ่งตัวของกระจังหูมาใช้ก็ได้

    ที่มา http://www.skn.ac.th/skl/project1/sen49/ai9.htm

    Read More

    บทที่๘ ประจำยาม


    บทที่๘

    ประจำยาม


    ลายประจำยาม ทรงอยู่ในรูปสี่เหลี่ยมทแยงมุม ประกอบด้วยวงกลมกับตัวกระจังใบเทศ ถ้าเป็นตัวย่อเล็กก้ใช้กระจังตาอ้อนแทน ลายประจำยาม ไม่เฉพาะแต่ใช้กระจังใบเทศ จะใช้กระจังหู พุ่มทรงข้าวบิณฑก็ได้ ลายประจำยามอยู่ในจำพวกดอกลอยและใช้เป้นแม่ลาย คือที่ออกลายหรือใช้เป็นที่ห้ามลาย


    ที่มา http://www.skn.ac.th/skl/project1/sen49/ai8.htm

    Read More

    บทที่๗ พุ่มทรงข้าวบิณฑ


    บทที่๗

    พุ่มทรงข้าวบิณฑ


    ลายพุ่มทรงข้าวบิณฑ มีส่วนกว้างสองส่วน สูงสามส่วน วิธีเขียน สองส่วนตอนบนเขียนอย่างใบกระจังเทศแต่ให้สั้น เอายอดลงต่อกับตอนบน เท่ากับเขียนกระจังใบเทศสองตัวกัน รอบตัวของพุ่มทรงข้าวบิณฑ มีแบ่งแข้งสิงห์เหมือนกับกระจังเทศ แต่ตอนที่แข้งสิงห์ต่อกัน ระหว่างตอนบนกับตอนล่างน้นใส่ตัวห้าม พุ่มทรงข้าวบิณฑใช้เป็นี่ออกลายเป็นลายดอกลอย และยังใช้เข้าประกอบกับลายอื่นๆ ได้อีก

    ที่มา http://www.skn.ac.th/skl/project1/sen49/ai7.htm

    Read More

    บทที่ ๕ กระจังหู


    บทที่ ๕

    กระจังหู


    กระจังหูหรือกระจังปฏิญาณ มีทรงอยู่ในรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้างสองส่วน สูงสามส่วน(ดูแบบ)ตอนบนมีทรงเหมือนกระจังใบเทศ แล้วต่อก้านลงมาอีกครึ่งส่วนซ้ายและขวา มีตาอ่อนหรือกระจังใบเทศห้าม แต่ภายในตอนล่างมีกาบทั้งซ้ายและขวา เช่นเดียวกับกระจังใบเทศ วิธีแบ่งตัวมีเป็นลำดับคล้ายกระจังใบเทศ ตัวโตขึ้นก็มีการแบ่งตัวมากขึ้นไป

    ที่มา http://www.skn.ac.th/skl/project1/sen49/ai5.htm


    Read More

    บทที่ ๔ วิธีแบ่งแข้งสิงห์


    บทที่ ๔

    วิธีแบ่งแข้งสิงห์

  • ทรงของแข้งสิงห์อยู่ในรูปสี่เหลี่ยมทแยงมุม หรือยาวกว่ารูปสี่เหลี่ยมทแยงมุมเล็กน้อย แต่ต้องไมแคบกว่าสี่เหลี่ยมทแยงมุม วิธีแบ่งแข้งสิงห์ตามลำดับ(ดูแบบ)
  • ตัวหนึ่งมีบาก
  • ตัวที่สองมีบากและมีขมวด
  • ตัวที่สามและตัวที่สี่มีสอดไส้และบาก
  • ตัวห้ามีขมวดและแบ่งสิงห์ซ้อน
  • ตัวหกมีกาบอ่อน(แข้งสิงห์ตัวต้น) ละมีสอดไส้ และมีแข้งสิงห์ซ้อนแข้งสิงห์
  • ตัวเจ็ดเป็นวิธีแบ่งแข้งสิงห์ตัวที่สุด
  • เมื่อถึงยอดก็ต้องทำยอดสบัดเป้นตัวกนก (ตัวหนึ่งไม่ได้แสดงเอาไว้เมื่อเอาไว้ขมวดตัวสองออกก็เป็นตัวที่หนึ่ง)
  • ที่มา http://www.skn.ac.th/skl/project1/sen49/ai4.htm





  • Read More